Düşün Haber

FABL…. (*) Mehmet Halil Arık

Kategori : Arşiv, Kültür-Sanat, Yazarlar - Etiketler :, , , - Tarih :04 Haziran 2012 - Okunma :2.548 kez okundu

Mehmet Halil Arık

Emekli eğitimci – DENİZLİ

mehmethalilarık@gmail.com

02 Haziran 2012

Kaptırırsan yakayı,

Doğanın kanunu bu!…

Hükümran olur; ya fil, ya ayı!..

(Sayın Balbay’ın “Fili Yenen Karınca”sına  bir gönderme)….

Sayın Balbay anlatmış; ormanda bir fil varmış;

Fil, hak nedir bilmezmiş!.. Hukuk nedir tanımazmış!..

Bezmişler canlarından; ormandaki ahali.

Kimi korkup sinerken, kime çare ararmış…

Derken… cesaretle atılmış bir karınca… ileri
Hortumundan girip içeri; yere sermiş o fili…

******

Sayın Balbay… ve de hikayeden ibret alanlar..
Ders alarak, okuduk hikâyenizi;

Bir de biz anlatalım lütfen dinleyin bizi …

******

Sizin hikayenizde, amansız bir fil vardı..

Bizim hikâyemizde; filin yerini hoyrat bir ayı aldı…

Belirtelim ta baştan, bizim orman ayısı, küfürbaz mı küfürbaz;

Lafla döver adamı, hem şahtır; hem de şahbaz!..

Kimselere bırakmaz armudun iyisini;

Beslemesini de bilir, çok yakın çevresini..

Her şeyi kendi bilir; hiç kimseyi dinlemez,

Onun olduğu yerde hiç kimseye söz düşmez!..

Ustalaştı işinde; artık çok deneyimli;

Deneyimi bir yana; üstelik icazetli… yükseklerden torpilli..

******

Hem aç gözlü hem de dik başlı;

Açıyor ağzını, yumuyor gözünü, demiyor bu genç; bu yaşlı!..

Nebattan mahlukata, ormanda her ne varsa “hep benim olsun!” diyor..

Kendinden olmayana, yeni zindan kuruyor, mevcutları yetmiyor..

Korkmuş ormandaki onca ahali… Yarısı bezmiş canından

Yarısını övgü peşinde; memnun aldığı paydan;

Önce emek ve ekmek bozuldu, güven yok oldu; hukuk çıkınca raydan!..

Ve de; olmayınca vicdan; düşün artık, kimlere kalmış meydan!..

Kanun, nizam intizam… tek başına kendisi belirliyor..

Yetmiyor… ormanda demokrasi işte tam budur diyor!..

Hak; verdiğim kadardır; kullar verdiğimle yetinsin diyor!..

Korku sarmış ormanın dört bir yanını;

Ne koyunlar haykırıyor açlıklarını, ne eşekler paylaşıyor acılarını!..

Tüm çakallar yandaş olmuş…;meydanlarda çalar davullar…

Taziyede bile; bir emirle; oynar olmuş koyunlar!..

Kalmadı dirlik, bozuldu birlik; yok oldu huzur;

Toz konmuyor… korunuyor; üstelik deniyor ki yok onda kusur!..

Kimi av, kimi ekmek, kimi iş; kimi makam peşinde,

Kimi de uyanmıyor uykusundan!..,hala gaflet içinde

Çaresiz ormandaki ahali; kaybetmekten korkuyor elde kalan son payı;

Diyor ki; bari; köprüyü geçene dek diyelim dayı!…

Gaflet içinde, uyur iken ahali; hep olanlar oluyor;

Payların en büyüğü hep onlara kalıyor!…

*******

Bu gün savunduğunu; ertesi gün inkar ediyor..

Yalaka tayfa hazır;, ya mazeret üretiyor.. ya da ört-bas ediyor

Görevini ihmalden; ya da gaflet ve ihanetten; bakmışsın zora düşmüş,

Koftiden öfkelenip; yepyeni bir gündem; hem de aniden;

Güne düşüveriyor!..

Ormanın sakinleri o gündemin peşinden, koşuyor da koşuyor!..

Boş gündemin peşinde sürü sürü gidenleri görünce;

Orman sakinlerini aptal; kendisini en akıllı görüyor;

Sizin hayalleriniz bile, benim aklıma asla yetişmez diyor!..

Alkışlardan güç alıp, haykırıyor!…

“Tek başkan yeter ormana!.. Başkan benim!..” demeye getiriyor!..

*******

“Sizin öykünüzdeki fil; yeterince aptalmış;

Nasıl olmuş; karınca; filin burnuna dalmış!..

Tedbirlidir bizim ki; en yakın yere bile yüzlerce korumasıyla gider;

Yüz metreden daha çok yaklaşmaya, nal gibi yürek ister…

********

Ey dostlar; anlattık halimizi… arz ettik ne haldeyiz…

Yol gösterin, bu küfürbaz ayıdan kurtulalım biz!..”

*************

Ormandaki ahali; ne dediyse aktardım;

Eksik mi; fazla mı bilmem; ben görevimi yaptım…

***********

Birkaç kelam etmeden, sanırım geçmek olmaz…

Her çöp kırılır tek tek…  Tedbir ta baştan gerek!..

Birlik olmak güç demek…Çöpün binlercesini; ayılar da kıramaz!.. .

Bir nedeni daha var; birlik olmaktan yana-… yaşamaktansa sefil;

Uyansana ahali!..Daha bin kez mi çalsın; borusunu İsrafil!?..

***************

Kulaklara küpedir; bu çağrı… bu kısacık uyarı…

Güçler birleşmeyince; mevcudu gitse bile;

Fırsat verdin demektir…Yeniden hükümran olur; bir başka ayı!…

*****************************

(*) Fabl ya da Öykünce sonunda ders verme amacı güden, güldüren, düşündüren ve genellikle manzum öykülerdir. Genellikle hayvanların ve bitkilerin konuşmasıdır. Fablların kahramanları genellikle hayvanlardır. Ama bu hayvanlar insanlar gibi düşünür, konuşur ve tıpkı insanlar gibi davranır. Hayvanlar, insanlarda hangi özellik varsa onlara sahiptiler.

Yorum Yaz
Ad Soyad :
E-mail :
Yorum :

Son Eklenen Video

dusunhaber-m.halil.arik.konusma video
Facebook Twitter Rss

Güncel Haberler